Gouda

In de jaren tachtig startte Fons Brasser met zijn project om watertorens te fotograferen. Met een eenvoudige camera, zonder technische foefjes en bij bestaand licht, legde hij de normaal onzichtbare interieurs vast. Brasser is niet zozeer geïnteresseerd in de watertoren als baken, waarvan de vorm door de functie wordt bepaald, maar is gefascineerd door de ruimtes, de stilte en de constructies van de torens. Het accent ligt niet op het fotograferen van afsluiters, leidingen en de ingenieuze technische constructie van de torens, maar juist op de eenvoud van de architectonische vormen.

‘Van elke watertoren weet Fons Brasser feilloos het meest karakteristieke en vervreemdende element te vinden en dat vervolgens trefzeker in beeld te brengen (…) Brasser focust op de ritmiek en details van de architectuur, op lichtnuances, en op de ‘platte’, abstracte composities die dergelijke interieurs te zien kunnen geven’, aldus Marianne Vermeijden in het NRC van 3 juni 2015.

Brasser heeft niet de intentie om de watertorens uitgebreid vast te leggen, veel meer richt hij zijn aandacht op één of twee visueel interessante elementen. Per watertoren leverde dat 1 of 2 opnames op, die werden afgedrukt in een kleine oplage.